اطلاعاتی در مورد بورس تحصیلی در اروپا برای رشته‌های اقتصاد

عده زیادی از آشنایان و ناآشنایان هر چند وقت (و بخصوص این روزها) ایمیل می زنند و راجع به ادامه تحصیل سوال می کنند. این سوالات معمولا شامل انتخاب بین آمریکا و اروپا، کدام دانشگاهها در اروپا، مدارک لازم برای درخواست، شانس پذیرش و بخصوص اطلاعات مربوط به دانشگاه خودم می شود.

احتمالا افراد زیادی راجع به این موضوعات نوشته باشند و من بعنوان اولین قدم این فایل رو که دو تا از دوستان تهیه کرده اند رو توصیه می کنم. اطلاعات خوب و نسبتا جامعی راجع به ادامه تحصیل در رشته های اقتصاد و فاینانس در اروپا رو می تونید از اون بدست بیارید. همچنین اینجا می تونید یه مقایسه بین دانشکده های اقتصاد اروپایی و آمریکایی ببینید.

من ترجیح می دم بیشتر راجع به دانشگاه خودم بنویسم چرا که مزیت نسبی من در اون هست. من اولین و فعلا تنها دانشجوی ایرانی در مقطع دکترای اینجا هستم و فکر می کنم بیشترین اطلاعات را راجع به اینجا نسبت به بقیه ایرانی ها داشته باشم.

در ابتدا یادآور بشم که دانشگاه استکهلم (Stockholm University) و مدرسه اقتصاد استکهلم (Stockholm School of Economics) دو دانشگاه کاملا مجزا هستند ولی برنامه دکترای مشترک دارند بدین معنی که برخی از دروس در دانشگاه استکهلم و برخی در مدرسه اقتصاد استکهلم ارائه می شوند و دانشجوها می تونن هر کدوم از درسها رو که می خوان بگذرونن فارغ از اینکه در دانشگاه خودشون ارائه می شه یا نه.

تعداد استادها و محققان قوی در دوره دکتری در دانشگاه استکهلم زیاد نیست ولی یک موسسه تحقیقاتی خیلی خوب هست بنام Institute for International Economic Studies که استادای بزرگی از جمله       Per Krusell ،Torsten Persson و Lars E. O. Svensson رو داره و تقریبا همه استادای دوره دکترا از این موسسه میان و درس می دن. این موسسه البته خودش هم بصورت جداگانه دانشجوی دکترا می گیره.

توصیه من اینه که برای هر دو درخواست بدید ولی گزینه اولتان رو دانشگاه استکهلم نذارید و حتی اگه می خواهید اقتصاد سیاسی بخونید بنظر من اگه توی مدرسه اقتصاد استکهلم باشید و از استادای موسسه هم کمک بگیرید وضعیت بهتری خواهید داشت.

حالا فقط راجع به مدرسه اقتصاد صحبت می کنم.

اینجا هم رشته اقتصاد داره و هم فاینانس. البته دو درخواست متفاوت نیاز نیست بدید فقط در فرم درخواست می تونید رشته ها رو بر طبق اولویتهاتون رتبه بندی کنید و قاعدتا شانس تون در گزینه اول که انتخاب می کنید بیشترین است.

تقریبا هر سال پنج نفر از هر رشته (اقتصاد و فاینانس) در یک شرایط بسیار رقابتی پذیرفته می شن. در واقع اینها هر سال حداقل چهار-پنج نفر از بچه های کارشناسی ارشد خود دانشگاه، دانشگاه کمبریج، آکسفورد بوکونی و دیگر دانشگاههای خیلی معتبر می پذیرن و بنابراین می شه گفت واسه هر رشته حداکثر شاید دو نفر از جاهای دیگه بپذیرن. بخاطر همین واقعا شانس پذیرش ماها خیلی خیلی کم هست ولی به هیچ عنوان صفر نیست و ارزش اینو داره که درخواست رو داد مخصوصا که هزینه ای هم در بر نداره (جز هزینه پست).

اینکه برای پذیرش چه معیارهایی رو در نظر می گیرن هم کاملا مشخصه هم اصلا معلوم نیست! در واقع نمرات دروس ریاضی و اقتصاد خوبی باید داشت، نمره جی آر ای در بخش ریاضیات باید ترجیحا ۸۰۰ باشه، زبان انگلیسی باید خوب باشه. نامه بیان هدف (Statement of Purpose) براشون خیلی مهمه و مهمتر از همه توصیه نامه ها هستند که اگر از طرف کسانی نوشته شوند که با اساتید اینجا ارتباط دارند شانس پذیرش را فوق العاده افزایش می دهند که متاسفانه راجع به ماها زیاد اثری ندارد.

از اونجا که درخواست کننده های زیادی هستند که معیارهای فوق را برآورده می کنن دیگه دقیقا معلوم نیست که دقیقا بر طبق چه چیزی انتخابهای نهایی صورت می گیره. بهرحال تا جایی که می شه باید موارد فوق رو بهبود بخشید تا شانس بیشتری داشت.

خوب راجع به مسائل پس از پذیرش:

همه کسانی که پذیرفته می شن بورس تحصیلی دریافت می کنن که تقریبا در سال اول معادل ۱۴۵۰ یورو (پس از مالیات) هست و اینجا نیازی به پرداخت بیمه های عمومی مانند بیمه درمان وجود نداره و رایگان هستند. همچنین هر کس امکاناتی از قبیل اتاق، کامپیوتر و تلفن و .. دریافت می کنه و تقریبا هیچ هزینه ای مرتبط با دانشگاه جز خرید کتاب وجود نداره و تمام وسایل و تجهیزات و حتی لوازم التحریر بصورت مجانی اینجا در اختیار همه قرار داره. ضمنا بابت پولی که داده می شه نیازی به هیچ کاری نیست و در طول دوره تابستان هم این پول پرداخت می شه.

در سال دوم هر کس باید همکار تدریس در یکی از دروس شود که بسته به درس مورد نظر حدود ۱۰ تا ۳۰ ساعت باید تدریس کنی. البته دانشجوها بابت این تدریس نه تنها در طول مدت تدریس بلکه در طول کل سال حتی تابستان پول دریافت  می کنند.

معمولا همه استادا پیشنهاد می کنن که دانشجوهاشون حدود یکسال رو به یکی از دانشگاههای امریکایی برن که  تقریبا بجز در شرایط خاص همه چنین کاری رو می کنن. این دانشگاهها شامل دانشگاه MIT، Chicago، Harvard، NYU و Princeton می شن. هم این امکان براحتی وجود داره که رفت اونجا و یکسال رو اونجا درسهای جدید گذروند و هم اینکه می شه زمانی که روی موضوع تحقیق مشغول به کار هستی بری و در کنار اساتید اونجا و با اونها کار کنی.

پس از اتمام تحصیلات هم معمولا اونهایی که از کشورهای اسکاندیناوی هستند ترجیح می دن همینجا بمونن و براحتی کار خوب هم در یکی از دانشگاهها یا بانک مرکزی و.. پیدا می کنند. بقیه هم اگه شغل خوب آکادمیک بخوان و کمی همت بخرج بدن و می تونن جای خیلی خیلی خوب کار بگیرن. مثلا پارسال دو نفر فارغ التحصیل داشتیم که یکیشون در Stern و یکی دیگه در Tilburg پیشنهاد استادیاری گرفتند.

درباره سوئد هم قبلا نوشتم. باز هم می گم نه تنها به نظر من که به نظر خیلی های دیگه اینجا جزو چند کشور برتر دنیا برای زندگی هست و همینطوره که مردم اینجا معمولا راضی نمی شن براحتی به جای دیگه برن. اینجا یه زندگی خوب و لذت بخش و در کمال آرامش و امنیت خواهید داشت.

منبع:

https://hamidboustanifar.wordpress.com