نیچر، غول بزرگ صنعت نشر که اشتباهات بزرگی در تاریخش دارد

نیچر ژورنال علمی میان‌رشته‌ای بریتانیایی است که اولین بار در نوامبر ۱۸۶۹ منتشر شد. ژورنال‌های نیچر هر ساله بیشترین استناد را می‌گیرند. ضریب تاثیر نیچر چیزی حدود ۴۴ است و از معدود ژورنال‌های دانشگاهی است که تحقیق‌های اصلی گستره‌‌ی وسیعی از زمینه‌های علمی را منتشر می‌کند. نیچر ادعا می‌کند که هر ماه سه میلیون خواننده منحصر به فرد دارد.

مخاطبان اصلی این ژورنال دانشمندان و محقق هستند، اما تمرکز بسیار زیادی روی مقاله‌هایی که برای دانشمندان دیگر زمینه‌ها و افراد آموزش دیده قابل فهم است می‌شود. نیچر همچنان بخشی در رابطه با معرفی کتاب و هنر دارد.

باقی ژورنال‌ها بیشتر شامل مقاله‌ها و نوشته‌هایی تحقیقی است که اغلب بسیار فنی و سنگین هستند. این ژورنال تحقیق‌ها و پیشرفت‌های بسیار مهم زمینه‌های تحقیقی را به عنوان مقاله منتشر کرده است. مقاله‌هایی که در نیچر منتشر شده‌اند مقاله‌های بسیار با استاندارد در سطح بین‌المللی هستند.

در ۲۰۰۷ نیچر برای فعالیت‌های در زمینه‌‌های علوم انسانی و ارتباطات جایزه شاهدخت آستوریاس را دریافت کرد.

تاریخچه

نیچر در ۱۸۶۹ ایجاد شد. قبل از نیچر، ژورنال‌ها و مجله‌های مانند نیچر در بریتانیا بودند، اما یکی یکی در راه نشر شکست خوردند و تا ۱۸۸۵ دیگر اثری از آنان نبود.

نرمان لاکیر پس از آنکه قراردش با مجله of the reader تمام شد، تصمیم گرفت خود ژورنالی با نام نیچر ایجاد کند. آلکساندر مک میلان اولین بار نیچر را منتشر کرد. نیچر مانند مجله‌های پیش از خود، خوانندگان را به دسترسی به گفتگو‌هایی برای بحث در مورد پیشرفت‌های علمی تشویق می‌کرد. 

بسیاری از ویراستاران نیچر که خود نویسنده نیز بودند از اعضای گروه ایکس کلوب بودند.

در ۱۹۷۰ نیچر دفتری در واشنگتن باز کرد، در ۱۹۸۵ شعبه بعدیش را در نیویورک و در ۱۹۸۷ در مونیخ و توکیو، در ۱۹۸۹ در پاریس، در ۲۰۰۱ فرانسیسکو، در ۲۰۰۴ بوستون و ۲۰۰۵ در هنگ کنگ شعبه‌هایش را باز کرد.

در ۱۹۹۶ نیچر وبسایتش را ایجاد کرد و در ۱۹۹۹ گروه انتشاراتی نیچر که از خود مجموعه نیچر بود شروع به انتشار نیچر رویو کرد. بعضی از مقاله‌ها و نوشته‌ها روی سایت به رایگان در دسترس هستند.

در ۲ دسامبر ۲۰۱۴ نیچر اعلام کرد که به مشترکان و گروهی از رسانه‌های انتخاب شده اجازه می‌دهد لینک‌های دسترسی تنها خواندنی به محتوای ژورنال‌هایش را به اشتراک بگذارند. کاربرانی که به این مقاله‌ها دسترسی دارند، نمی‌توانند آنها را دانلود، کپی، پرینت یا به هر شکل دیگری توزیع کنند، و فقط می‌توانند مقاله‌ها را بخوانند. توجه کنید که این شکل دسترسی، دسترسی آزاد نیست چون از شرط‌‌ های دسترسی آزاد استفاده و توزیع نامحدود منبع است.

مقاله‌ای که در ژورنال نیچر چاپ شود بسیار با اعتبار است و اغلب بسیار به آن استناد می‌شود، چاپ مقاله در ژورنال‌های معتبری چون نیچر رقابت تنگاتنگی بین دانشمندان ایجاد کرده است. ضریب تاثیر نیچر در ۲۰۱۵ حدود ۴۴ بود، این عدد بیشتر از هر ژورنال علمی دیگری بود.

مقاله‌های نابی که در نیچر چاپ شدند

بسیاری از پیشرفت‌های علمی مهم تاریخ مدرن اولین بار در نیچر منتشر شده است در زیر بعضی این پیشرفت‌های علمی آورده شده است.

ماهیت موجی ذرات

سی. داویسن و ال.اچ گرمر (۱۹۲۷)، پراکندگی الکترون توسط تک بلور نیکیل

نوترون

جی. چادویک (۱۹۳۲). احتمال وجود نوترون

شکافتن اتم

ال. مایتنر، اُ. آر. فریش. فروپاشی اورانیوم با نوترون: نوعی جدیدی از شکاف اتمی

ساختار دی.ان.ای

جی.دی واتسون، اف.اچ.سی کریک (۱۹۵۳). ساختار مولکولی اسیدهای نوکلئیک: ساختاری برای اسید نوکلئیک دئوکسیریبوز

اولین ساختار پروتئین مولکولی (میوگلوبین)

جی.سی کندرو، جی بودو، اچ.ام دینتزیس، آر.جی پاریش، اچ وایکوف و دی.سی فلیپس. (۱۹۸۵). “مدلی سه بعدی از مولکول میوگلوبین به دست آمده توسط تجزیه و تحلیل اشعه ایکس

زمین ساخت صفحه‌ای

جی توزو ویلسون (۱۹۶۶).  آیا اقیانوس اطلس ابتدا به هم بسته بود و سپس باز شده است؟

تب اختر‌ها

ای هویش، اس. جی بل، جی.دی.اچ پیلکینگتون، پی.اف اسکات و آر.ای کولینز (۱۹۶۸). مشاهده سرعت منبع رادیویی تب اختر‌

شکاف لایه ازن

جی.سی فارمن، بی.جی گاردینر و جی.دی شانکلین (۱۹۸۵). “شکاف‌های بزرگ از لایه ازدن در قطب جنوب ، فصلی تعاملی میان ClOx / NOx نشان می‌دهد.

اولین شبیه سازی از یک پستاندار (گوسفند دالی)

آی. ویلموت، ای.ای. اسچینیک، جی. مک‌ویر، ای.جی. کیند و کی.اچ.اس. کامپبل.(۱۹۹۷). فرزند‌های زنده به دست آمده از سلول‌های پستانداران جنین و بزرگ

ژنوم انسان

کنسرسیوم بین‌المللی دنباله ژونم انسان (۲۰۰۱). «تحلیل و تولی اولیه ژنوم انسان». نیچر

اشتباهات نیچر

نیچر اشتباهات بزرگی در طول تاریخ نشرش دارد. در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ مشخص شد مقاله‌های جان هندریک اسچون در رابطه با نیمه‌هادی‌ها که در نیچر منتشر شده‌ بودند قلابی و جعلی هستند. نیچر در ۲۰۰۳ این مقاله‌ها را جمع کرد. البته رسوایی تقلب اسچون تنها محدود به نیچر نبود، ژورنال‌های چون ساینس و فیزیک رویو نیز مقاله‌های قلابی اسچون را چاپ کرده بودند.

قبل از انتشار یکی از کشفیات بسیار مهم، مقاله واتسون و کریک در مورد ساختار دی.ان.ای (۱۹۵۳) نیچر این مقاله را برای داوری نفرستاد. جان ماداکس ویراستار نیچر در این رابطه گفت: « مقاله واتسون و کریک توسط نیچر داوری نشد… این مقاله نمی‌توانست داوری شد: درستی‌هایش خود-مدرکی هستند، هیچ داوری به این شکلی نمی‌تواند انجام شود … اینجا هیچ چیزی نمی‌توانی بگویی و فقط نویسنده است که ساختارش را بیان می‌کند».

یکی از خطاهایی که باز پیدا شد این بود که انریکو فرمی مقاله‌ای در رابطه با نظریه واپاشی بتا به نیچر فرستاد، نیچر این مقاله را چون بسیار دور از واقعیت بود رد کرد. فرمی  مقاله‌اش را در زتشریفت فور فیزیک در سال ۱۹۳۴ منتشر کرد و در آخر ۵ سال بعد این مقاله توسط نیچر چاپ شد، از آن زمان به بعد کار فرمی بسیار قابل پذیرش شد.

از اشتباهات بزرگ نیچر که خودش نیز تایید می‌کند رد کردن کارهای علمی بسیار باارزش است

برای مثال زمانی که پل لاتربور و همتایش پیتر منسفیلد کار پژوهشی ام.آر.آی را به نیچر فرستادند، نیچر این اثر را رد کرد، و تنها پس از اعتراض‌های زیاد لاتربور این مقاله چاپ شد. لاتربور و منسفیلد به خاطر کار با ارزششان در رابطه با ام.آر.آی برنده جایزه نوبل پزشکی شدند.

از دیگر اشتباهات نیچر، رد کردن پژوهش‌هایی چون

  • تابش چرنکوف، (پاول چرنکوف برای این کار پژوهشیش برنده جایزه نوبل فیزیک شد.)
  • مزون (هیدکی یوکا ژاپنی برای ارائه این کار اولین ژاپنی برنده جایزه نوبل شد.)
  • کار تحقیقی فتوسنتز (یوهان دایزن‌هوفر به همراه هارتموت میشاییل و رابرت هابر برای کار فتوسنتز برنده جایزه نوبل شیمی شدند)
  • و تابش هاوکینگ ( با اینکه استیون هاوکینگ برای این اثرش نوبل را نگرفته است، اما ارزش این اثر بسیار زیاد است).

نیچر خود تمامی این اشتباهاتش را می‌پذیرد.

دیدگاه‌تان را بنویسید: