خودرو بدون راننده

پژوهشگران خودروهای بدون راننده را برای دیدن بهتر در شب آموزش می‌دهند

امروزه خودرهای بدون راننده با به کارگیری نرم‌افزار هوش مصنوعی بدون کوچکترین دریافتی از انسان می‌توانند در طول یک روز آفتابی از لس‌ آنجلس، کالیفرنیا تا شهر نیویورک را رانندگی کنند. آنها هنوز برای شناسایی  علایم راهنمایی رانندگی ایست در هوای بارانی دست و پا می‌زنند. اکنون، پژوهشگران می‌گویند آنها در آستانه ساخت ماشین‌های بدون راننده‌ای هستند که قادر است علائم و نشان‌های راهنمایی رانندگی را در تمامی شرایط آب و هوایی، و نوری بخواند، یک پیشرفت‌ هوش مصنوعی این ماشین‌ها را یک گام به داشتن امنیت کافی برای هر روزی که مردم از آنها استفاده می‌کنند نزدیکتر می‌سازد.

خودرهای بدون راننده معمولا علائم راهنمایی و رانندگی، مانند علامت توقف یا محدودیت‌های سرعت را به وسیله یافتن شکل‌های متمایز، رنگ و دیگر ویژگی‌ها با یک دوربین شناسایی می‌کنند. اما باران، تاریکی و حتی درخت‌ها می‌توانند این علایم را پنهان کنند، که اغلب یک خودرو بدون راننده را در خواندن درست آنها دچار مشکل می‌کند.

برای گذر از این مانع، پژوهشگرانی در دانشگاه زنان سوکمیونگ و دانشگاه یونسی در سوئل روی بازتاب علایم راهنمایی رانندگی مرتبط تمرکز کرده‌اند. رهیافت آنها خودرهای بدون راننده را ملزم به گرفتن عکس‌های مداوم از پیرامونشان می‌سازد. هر عکس توسط الگوریتم یادگیری ماشین (برنامه کامپیوتری که می‌تواند به سرعت تمام یک عکس را ببیند و با الگوی شناخته شده مطابقت دهد) ارزیابی می‌شود. در این مورد، این الگوریتم بخشی از عکس را جستجو می‌کند که احتمالا حاوی یک نشانه است. این کار ماشین را قادر به ارزیابی همزمان چندین بخش از عکس می‌سازد (برعکس سیستم‌های قبلی که بخش‌های یک عکس را یک به یک ملاحظه می‌کند.) در این مرحله، این ماشین‌ها همچنین قادر به شناسایی علایم غیر مرتبط قرار گرفته شده در امتداد جاده‌ها نیز می‌شوند.

سپس بخش عکس علامت شده همچنان به عنوان یک نشانه احتمالی از آنچه که شبکه عصبی کانولشن نامیده می‌شود گذرانده می‌شود. با الهام از اینکه چگونه انسان می‌بیند، این شبکه ويژگی‌های خاصی چون شکل‌ها، نمادها، و اعداد در عکس جمع‌ آوری می‌کند و تصمیم می‌گیرد که کدام نوع نشانه بیشتر مجسم می‌شود. برای مثال در بعضی کشورهای علائم دایره قوانین ترافیک را مجسم می‌کنند در حالی که شکل مثلث نشان دهنده هشدار است. از آنجا، برنامه می‌تواند عددهایی که نشان دهنده محدودیت سرعت هستند یا نمادهایی که هشدار را نشان می‌دهند را جستجو کند. اگر آن یک علامت راهنمایی رانندگی نباشد، حذف می‌شود. اگر باشد، آن اطلاعات در اختیار خودرو قرار داده می‌شود تا بتواند تصمیم بگیرد با این اطلاعات چی کار کند.

این روش که روی عکس‌های قبلا گرفته شده از جاده‌های ایالات متحده، آلمان و کره جنوبی آزمون شده بود، همه این کارها سریع و با مقدار نسبتا متوسطی از قدرت رایانشی انجام می‌دهد، این گفته یئونگ وو چو، پژوهشگر هوش مصنوعی و گرافیک کامپیوتر در دانشگاه سوکمیونگ و همکارانش است که این ماه در PLOS ONE منتشر شد. این احتمالا به وسیله پلتفرم رایانشی که DRIVE PX 2 صدا زده می‌شود ساخته شده است. این پلتفرم توسط شرکت  NVIDIA مستقر در کالیفرنیا که ویژه روی ساخت خودروهای بدون راننده کار می‌کند ایجاد شده است، این پلتفرم کوچک است اما کامپیوتر قدرتمندی است که داده‌ها فرآهم آمده شده از چندین حسگر و دوربین برای کمک به ماشین در تشخیص پیرامونش ترکیب می‌کند. افزایش قدرت رایانشی این معنا را می‌دهد که این سیستم قادر است عکس‌های بسیار با کیفیت که حاوی چندین نشانه‌ها هستند را ارزیابی کند، در حالی که هنوز به اندازه کافی سریع است که اطلاعات را سر وقت به خودرو بدهد.

در دنیای واقعی، ای نباید به این معنی باشد که خودروهای بدون راننده می‌توانند در جاده‌ها رانندگی کنند و با دقت فراوان هر علامتی که از آن می‌گذرند را شناسایی کند. خودرو تصویر از یک صحنه جاده می‌گیرد، علائم هشت ضلعی-شکل را پیدا می‌کند، و مصصم می‌شود که این علامت توقف است، در حالیکه زمان کافی برای ایستادن در تقاطع را دارد. خوروه بدون راننده دیگری ممکن است چنین علایمی را از دست بدهد چون  آب و هوای بد یا استفاده از قدرت رایانشی کم برای شناسایی هر علامت موجب کم دقت‌تر بودن آن شده باشد.

کانگ هیون جو، پژوهشگر خودروهای بدون راننده در دانشگاه یو آی سان کره جنوبی که در این پژوهش درگیر نبود می‌گوید که این غیر ممکن است که یک خودرو بدون راننده با امنیت بتواند در یک محط جاده پیچیده بدون سیستم شناسایی علائم راهنمایی رانندگی پیچیده رانندگی کند. او می‌گوید «خودروهای بدون راننده باید اشیاء دلخواه را ببینند و تشخیص بدهند، چون ما نمی‌توانیم تضمین کنیم که چه اتفاقی در دنیای بیرون می‌افتد.» «برای اجرای این کار، مهم است که اطلاعاتی را کشف و شناسایی کنیم که مستقیما به حرکت امن این خودرو کمک می‌کند.»

به طور کامل، هنوز خودروهای بدون راننده برای ورود به دنیای واقعی آماده نیستند،  خودرسازان در حال آزمایش با ترکیب ويژگی‌هایی که بعضی از کارها را به خودرو و بعضی به راننده انسانی محول می‌کند هستند. خودروها نیمه خودکار که می‌توانند علائم خیابان را شناسایی کنند می‌توانند  اشتباهات انسانی را با توقف خودکار در یک علامت ایست اصلاح کنند، یا زمانی که سرعت بالاتر از حد مجاز است به راننده هشدار دهند.

چوی می‌گوید تیمش روش‌هایشان را با تمرکز خاصتر روی علائم کشورهای خاص ادامه می‌دهند. این تیم همچنین روی شناسایی ویژگی‌های کلی جاده مانند خطوط راهنمایی کار می‌کنند، هر چند این ویژگی قبلا در دنیای واقعی آزمون شده است.

دیدگاه‌تان را بنویسید: