نکات اساسی در دانستن بهینه سازی ازدحام ذرات

یکی از یافته‌های جالب من در خصوص بهینه‌سازی ازدحام ذرات این است که این رویکرد بیشتر یک رویکرد روانشناسی و جامعه شناسی است تا کامپیوتر یعنی ابتدا روانشناسی بعد کامپیوتر، مولف رهبر این مقاله یک روانشناس اجتماعی است به نام جیمز کندی است . و مولف دوم آن یک مهندس برق و متخصص علوم کامپیوتر یعنی فردی به نام راشل البرهارت است.

و جالب‌تر آنکه بر خلاف تمام مقاله‌هایی که در این زمینه خواندم، حتی مقاله‌های ژورنال‌های معتبر (یا به قولی آی.آس.آی) که بیان کرده بودند این الگوریتم داره رفتار پرندگان را شبیه‌سازی می‌کند، این الگوریتم این کار را نمی‌کنه بلکه رفتار انسان‌ها را شبیه‌سازی می‌کند اما برای این کار رهیافت‌های قبلی که در مورد گردهمایی پرندگان تدارک دیده شده بود استفاده کرده است. به این دلیل است که به این الگوریتم نمی‌گویند بهینه‌سازی ازدحام پرندگان، یا گردهمایی ازدحام پرندگان، چون بسیاری از ویژگی‌هایی که این ذره در این الگوریتم داره متفاوت با پرنده‌هاست.

برای مثال ذرات  این الگوریتم می‌توانند با استفاده از حافظه‌ای که در کامپیوتر یا هر دستگاه دیگری بهترین جایگاه خودشان، و بهترین جایگاه تمام افراد دیگر را شناسایی کنند.بنابراین مانند انسان‌ها هم حافظه دارند و هم از متغیرهای شناختی اجتماعی (یعنی بهترین جایگاه همه ذرات ) بهره می‌گیرند.

البته شباهت‌هایی دارند، یعنی مانند پرندگان می‌توانند به پرواز در بیایند که البته می‌توانیم این ویژگی پرواز کردن را انسان‌ها تعمیم بدیم، یعنی یک انسان‌های بالدار داشته باشیم.

نکته‌ای دیگری که یافتم اینکه ذرات در یک فضای دو بعدی حرکت می‌کنند در محور ایکس ایگریگ هستند. البته من این مقاله را کامل نخواندم، که بعد از خواندن بقیه نکات را نیز می‌افزایم.

دیدگاه‌تان را بنویسید: