موش صحرایی برهنه

موش‌های صحرایی برهنه قانون زیستی پیری را رد می‌کنند؟

در دنیای نمونه‌های حیوانات، موش‌های صحرایی برهنه شگفت نمونه‌ها هستند. آنها به ندرت سرطان می‌گیرند، به انواع دردها مقاوم هستند، و می توانند ۱۸ دقیقه بدون اکسیژن زنده بمانند. اما شاید بزرگترین شاهکار آنها، آن طور که یک مقاله جدید نشان داده است این باشد که آنها پیری ندارند.

اولین مطالعه برای تحلیل تاریخ زندگی هزاران موش صحرایی برهنه دریافت که افزایش سن در این حیوانات باعث افزایش خطر مرگ آنچنان که برای سایر پستانداران شناخته شده وجود دارد نمی‌شود. با این حال بعضی دانشمندان در مورد نبود دلیل محکم هشدار می‌دهند، اما تعدادی از آنها می‌گویند که داده‌های جدید مهم و قابل توجه است.

«مرگ و میر کم قابل ملاحظه است»، این را کالب فینچ، زیست پیری شناسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در لس آنجلس که در این مطالعه جدید درگیر نبود گفت. «در سنین بالاتر، میزان مرگ و میر موش‌های برهنه پایین‌تر از دیگر پستاندران مستند‌شده است.»

دانشمندان مدت‌ها است که موش‌های صحرایی برهنه را زیر نظر دارند – جوندگان زیر زمینی با پوستی صورتی و چروکیده، و دندان‌های پیش بزرگ که در کلونی‌های زیرزمینی بزرگ زندگی می‌کنند –  در این جوندگان نشانه‌ای کمی از پیری می‌شود و طول عمرشان بیشتر از طول عمر مورد انتظار برای یک جونده است. موش‌ها معمولی ۴ سال زنده هستند، مبتنی بر اندازه‌يشان، موش‌های صحرایی برهنه انتظار نمی‌رود عمری بیشتر از ۶ سال داشته باشند. در مقابل، تعدادی از آنها بیش از ۳۰ سال عمر می‌کنند، و حی در سنین پیری ماده‌ها بارور هستند.

زیست شناس تطبیقی، روئهل بوفنشتاین، بیش از ۳۰ سال است که عینا به مطالعه روی این حیوانات پرداخته است و داده‌های با ارزشی از طول عمر آنها به جمع کرده است. برای هر حیوانی که در مراقبت او بوده است، تاریخ تولد و تاریخ مرگ آن، و اینکه آیا برای یک آزمایش آن را کشته و یا به محقق دیگری داده است ثبت کرده است.

آنچه یافته بود عجیب بود، بوفنشتاین کسی که در موسسه مطالعاتی مبارزه با سالخوردگی کالیکو گوگل در سان‌ فرانسیسکو کار می‌کند می‌گوید: موش‌های صحرایی برهنه به نظر می‌رسد قانون گمپرتز (معادله ریاضی که پیری را توصیف می‌کند) را دست می‌اندازند. در ۱۸۲۵، ریاضیدان بریتانیایی، بنیامین گمپرتز دریافت که خطر مرگ با افزایش سن افزایش می‌یابد، برای مثال در انسان‌ها، پس از ۳۰ سالگی هر هشت سال میزان شدت آن دو برابر می‌شود. این قانون روی همه پستانداران بعد از بزرگسالی اعمال شده است، این را جائو پدرو دِ مغالهیس، پیری‌شناسی در دانشگاه لیورپول گفت.

اما بوفنشتاین این روند را در حیوانات آزمایشگاهیش مشاهده نکرد. پس از آنکه این حیوانات در شش ماهگی به بلوغ جنسی رسیدند، هر موش صحرایی برهنه شانس مرگ آن‌ها کمتر از یک در ۱۰ هزار بود. این احتمال در طول زندگی آنها ثابت می‌ماند و حتی کمتر می‌شود، بوفنشتاین این هفته در ژورنال ای‌لایف گزارش داد. «برای من آنچه که تا کنون دریافت کردم هیجان انگیز است،» بوفنشتاین گفت. «این برخلاف تمام چیزهایی است که ما در مورد زیست پستانداران می‌دانیم.»

مطالعات نشان داده است که موش‌های صحرایی برهنه فعالیت بسیار زیادی در تعمیر DNA و همین‌طور سطح بالایی از شپرون‌ها، پروتئین‌هایی که کمک می‌کنند دیگر پروتئین‌ها درست بسوزند، دارند. «من فکر می‌کنیم این حیوانات خانه‌هایشان را  قبل از اینکه خطرهایی که موجب زوال فیزیکی مرتبط با سن است جمع شود تمیز و مرتب می‌کنند.»

اما فینچ روی تفسیر این داده محتاطانه عمل می‌کند. چون بیشتر این حیوانات کشته شده یا به دیگر آزمایشگاه‌ها انتقال داده شده است، کمتر از ۷۰ حیوان در این مطالعه پس از ۱۵ سال زنده بوده‌اند. (پیرترین حیوانی که اکنون در آزمایشگاه بوفنشتاین زنده است ۳۵ سال دارد.) موش‌های صحرایی برهنه نیاز به اطمینان بیشتری دارند که خطر مردن بر اثر سن واقعا در آنها برطرف شود، فینچ استدلال کرد. اما بوفنشتاین می‌گوید که این نمونه داده نمی‌تواند الگوی پیر شدن معمولی که در دیگر پستانداران و دیگر حیوانات دیده می‌شود را نشان  دهد. «اگر به هر یک از مطالعه‌های پیر شدن جوندگان نگاه کنید، صد حیوان است که باید از قانون گمپرتز پیروی کنند»، او گفت. «اینجا ما ۳۰۰۰ نقطه داده داریم و می‌بینیم که ما این قانون را اینجا نمی‌بینیم.»

احتمال دارد که پیر شدن اتفاق بیفتد، اما خیلی خیلی دیرتر از پستانداران معمولی، مغالهیس اشاره کرد. «من فکر می‌کنم هنوز زود است که بگوییم موش های صحرایی برهنه حیواناتی هستند که پیر نمی‌شوند، او گفت.در واقع، معمای رمز آلود بزرگ اکنون این است که در موش‌های صحرایی برهنه بعد از ۲۰ یا ۳۰ سال چه اتفاقی می‌افتد، این را ماتیاس پلاتر، زیست شناسی در موسسه پیری‌شناسی لیبنیز در آلمان گفت. «شاید پیری پس از آن واقعا سریع اتفاق می‌افتد؟ حتی روئهل بوفنشتاین نیز داده‌ای در مورد آن ندارد.» اما پلاتر خوش حال است که اطلاعاتی در مورد بزرگترین و قدیمی‌ترین کلونی‌های آزمایشگاهی موش‌های صحرایی برهنه اکنون در دسترس است.

دیدگاه‌تان را بنویسید: