انتخابات

موتورهای جستجو ممکن است بر انتخابات تاثیر بگذارند

«آنچه داریم اینجا می‌گوییم به معنای کنترل ذهنی در مقیاس حجیم است که هیچ سابقه‌ای در تاریخ بشر نداشته است.» ممکن است اغراق‌ آمیز به نظر برسد، اما روبرت اپستاین می‌گوید این اغراق نیست. اپستاین روانشناس پژوهشگری در موسسه آمریکایی پژوهش رفتاری است. وی دریافته است که جایگاه‌های بالاتر در صفحه نتایج جستجوی اینترنتی، احتمالا گزینه‌ایست که شما به آن رای می‌دهید.

«به روش‌هایی که استفاده کرده‌اند اعتقاد قوی دارم و فکر می‌کنم که این مطالعه بسیار دقیق انجام شده است.» این گفته نیکولاس دیاکوپولوس، دانشمند کامپیوتر دانشگاه مریلند است که در این پژوهش درگیر نبود. «فکر نمی‌کنم که ادعای آنها اغراق آمیز است.»

در آزمون اولیه‌شان، اپستاین و همکارانش سه گروه از داوطلبان در سان دیگو در کالیفرنیا را به کار گرفتند که نماینده‌های کلی از جمعیت رای‌دهنده آمریکا از لحاظ سنی، نژادی، وابستگی سیاسی و دیگر خصیصه‌ها بودند. این پژوهشگران می‌خواستند بدانند که آیا می‌توانند بر مردمان کالیفرنیا برای انتخابات ۲۰۱۰ نخست وزیری استرالیا تاثیر بگذارند.

بنابراین آنها موتور جستجوی ساختگی به نام کادودل (Kadoodle ) را طراحی کردند که لیستی از ۳۰ وبسایت برای نماینده‌های پایانی را برمی‌گرداند، ۱۵ تا برای تونی ابات، و ۱۵ تا برای جولیا گیلارد (عکس بالا). قبل از شروع آزمون شرکت کنندگان اطلاعات کمی از این کاندیداها داشتند، چون آزمون در رابطه با سیاست‌های استرالیا بود. آنچه آنها نمی‌دانستند این بود که این موتور جستجو نتایج را ناعادلانه برای برتری یک نماینده بر دیگری نمایش می‌داد. برای مثال، در بیشتر سناریوهای افراطی، برای موضوعی که حاوی ۱۵ صفحه وب با اطلاعاتی در مورد کارهای گیلارد بود جستجو می‌شد، ۱۵ صفحه مشابه مربوط به کارهای ابات در نتایج بالای جستجو قرار می‌گرفتند.

همان طور که پیش‌بینی می‌شد، موضوع‌هایی که در لیست بالای نتایج جستجو بودند بیشتر خوانده می‌شدند. اما آنچه که پژوهشگران را شگفت زده کرد تفاوت در رتبه‌بندی‌ها بود: نتایج جستجو مغرضانه تعداد رای دهندگان بی‌طرف و غیر متعهدی که کاندیدای حمایت شده توسط این موتور جستجو انتخاب می‌کردند ۴۸ درصد بیشتر از گروه کنترلی که مخلوط مساوی‌ای صفحات مرتبط با هر دو نماینده می‌دیدند بود. تعداد بسیار کمی از شرکت کنندگان متوجه این دستکاری شدند، اما آنها نیز به احتمال واقعی بسیار زیاد به کاندیدای حمایت شده توسط موتور جستجو رای دادند. «انتظار داشتیم این موتور جستجو انتخاب‌های عاقلانه‌ای انجام دهد» اپستاین گفت. «آنچه آنها می‌گفتند، «خوب بله، من این تعصب‌ها و طرفداری‌ها را می‌دیدم و می‌توانم نام ببرم … این موتور جستجو کارش را انجام می‌دهد.»

در آزمون دوم، ان دانشمندان آزمون اول را روی ۲۱۰۰ شرکت کننده آنلاین از طریق سایت جمع سپاری کارگر آمازون به نام ترک مکانیکی تکرار کردند. افراد انتخاب شده نماینده جامعه رای دهنده آمریکا بودند. این نمونه بزرگ و جزئیات اضافی فرآهم آمده شده به وسیله کاربران به پژوهشگران اجازه می‌داد به دقت اشاره کنند که کدام دموگرافیک‌ها (جمعیت) به دستکاری موتور جستجو آسب‌پذیرتر هستند. زنان مطلقه، جمهوری خواهان، و کسانی که آشنایی کمی با نامزدها داشتند در میان نفوذ پذیرترین‌ آنها بودند، در حالی که شرکت‌ کنندگان آگاه تر، متاهل‌ها و کسانی که درآمد خانواده‌شان بین ۴۰ هزار تا ۵۰ هزار دلار بود در میان گروه سخت‌تر به عقیده‌ای متمایل می‌شدند. جمهوری خواهان میانه‌رو حساس‌ترین گروه بودند، نتایج جستجوی دستکاری شده تعداد رای‌ دهندگان مرددی که نامزد انتخاباتی حمایت شده توسط موتور جستجو را انتخاب می‌کردند از این گروه ۸۰ درصد بود.

اپستاین توضیح می‌دهد که «در یک رقابت دو نفره، یک کاندید تنها نصف آرای افراد غیر متعهد یا بی‌طرف را به دست آورد. با کمک رتبه‌بندی مغرضانه نتایج یک کاندیدا ممکن است ۹۰ درصد رای افراد غیر متعهد را به دس آورد.»

در آزمون سوم، این تیم فرضیه‌هایش را در دنیای واقعی آزمایش کرد، انتخاب پیش‌رو: انتخابات سراسری ۲۰۱۴ در هند. بعد از به کار گرفن نمونه‌ای از ۲۱۵۰ رای دهنده هندی غیر متعهد (بی طرف)، این پژوهشگران آزمون اصلی را با جایگزین کردن کاندیداهای استرالیایی با سه سیاستمدار هندی که در آن زمان در انتخابات کاندیدا بودند تکرار کردند. نتایج این آزمون جهان واقعی کمی کمتر نمایشیو دراماتیک بود، نتیجه‌ای که پژوهشگران آن را به شناخت بالای رای‌دهندگان از کاندیداها نسبت دادند. اما در اینجا نیز شرکت‌ کنندگان هندی غیر متعهد در این آزمون ۱۲ درصد بیشتر از افراد گروه کنترل به کاندیداهایی که در رتبه‌های بالای نتایج جستجو بودند رای دادند. همچنین در این آزمون آگاهی افراد از دستکاری شده بودن نتایج بیشتر بود.

این چند درصد ممکن است ناچیز به نظر برسد، اما مولفان اشاره می‌کنند که در انتخابات اغلب با اختلاف کمتر از ۱٪ برنده می‌شوند. اگر ۸۰ درصد  رای دهندگان واجد شرایط به اینترنت دسترسی داشته باشند و ۱۰ درصد آنها غیر متعهد باشند، موتور جستجو می‌تواند ۲۵ درصد غیر متهدها را به رای دادن به کاندیدای هدف متقاعد کند، این گزارش در مقالات کنفرانس آکادمی علوم منتشر شد. زمانی که اختلاف پیروزی‌ها ۲ درصد و یا کمتر باشد این نوع نوسان‌ می‌تواند نتایج انتخابات را تعیین کند. اپستاین می‌گوید «این یک تاثیر بسیار بزرگ است.» «این به قدری بزرگ است که کاملا خطرناک باشد.»

اما شاید جنبه مرتبط‌تر این یافته این است که موتور جستجو حتی لازم نیست برای داشتن این تاثیر آشکار نتایج را عمدا دستکاری کند. الگوریتم‌های ذاتی جستجو نام بعضی از کاندیداها را بالاتر از بقیه می‌گذارد. این مبتنی بر عواملی چون «ارتباط» و «اعتبار» (شرایطی که دقت توسط توسعه‌ دهنده‌ها در گوگل و دیگر موتورهای جستجوی عمده محافظت می‌شود). اپستاین می‌گوید افراد از موتور جستجو تاثیر می‌پذیرند. «بدون مداخله‌ای توسط کسی در کار گوگل، الگوریتم گوگل خودش نتایج انتخابات را در سراسر جهان تعیین می‌کند.»

احتمالا گوگل عمدا الگوریتمش را برای حمایت از کاندیدای خاصی نمی‌پیچاند، اما اپستاین می‌گوید اگر چنین چیزی باشد گفتنش بسیار دشوار است. او همچنین اشاره می‌کند که مغول‌های اینترنت یا با نفوذان در اینترنت از نتایج انتخابات معین بیش از دیگران از این قضیه سود می‌برند.

و بر طبق مطالعه اپستاین، گوگل از این قدرت بسیار آگاه است و تیم پژوهشیش روی این قضیه کار می‌کند: زمانی که تیم اپستاین داوطلبانی از اینترنت در آزمون دوم به کار گرفت، دو تا از آدرس‌های آی.پی از دفتر مرکزی گوگل می‌آمد. این گفته اپستاین است.

«بردن انگشت اتهام سوی الگوریتم‌ها آسان است چون زبانی ندارند، اما پشت  این الگوریتم‌ها افراد زیادی هستند» دیاکوپولوس گفت. «من فکر می‌کنم که این تهدیدی برای مشروعیت دموکراسی است که داریم. به شدت نیاز به گفتگویی در مورد نقش این سیستم‌ها در فرآیندهای دموکراسی داریم.»

منبع: ساینس‌مگ

دیدگاه‌تان را بنویسید: