مغز دکارت

مغز دکارت قشر فرونتال برجسته دارد

رنه دکارت با شک شروع می‌کند. «ما نمی‌توانیم به موجودیت‌مان در حالی که شک می‌کنیم شک کنیم … من فکر می‌کنم، پس من وجود دارم،»  این نوشته دانشمند و فیلسوف مشهور قرن ۱۷ میلادی است. اکنون، دانشمندان نوین تلاش می‌کنند تا با بازسازی مغز این نابغه آنچه مغز او  را می‌سازد کشف و به تصویر بکشند. دانشمندان مدت‌های طولانی در شگفت بودند که مغز نابغه‌ها (مخصوصا اشکال روی سطحی آنها) می‌تواند سرنخی از هوش بسیار فراوان صاحبان آنها داشته باشد. اما بیشتر مغزهای مطالعه شده در تاریخ- از جمله مغز آلبرت انیشتین– مغزهای واقعی بودند. متاسفانه زمانی که دانشمندان می‌خواستند مغز دکارت را مطالعه کنند متلاشی شده بود. بنابراین از روش معمولی که برای مطالعه انسان‌های ما قبل تاریخ استفاده می‌شود استفاده شد. پژوهشگران در این روش یک تصویر سه بعدی از مغز دکارت (تصویر بالا) به وسیله اسکن نشانه‌های سمت چپ جمجمه که برای ۲۰۰ سال در موزه ملی تاریخ طبیعی در پاریس نگه داری می‌شود استفاده کردند. در بیشتر موارد، مغز او شگفت آورانه معمولی بود – ابعاد کلی مغز با مقایسه با ۱۰۲ انسان مدرن دیگر در طیف‌های معمولی بود. اما یک بخش متفاوت بود: برآمدگی غیر معمول در قشر فرونتال، در ناحیه‌ای که مطالعات قبلی نشان دادند که ممکن است مسئول پردازش معنای کلمات باشد. آسان نیست که گفته بشود این چیز عجیب و غریب لزوما نشان دهنده نبوغ است، دانشمندان به صورت آنلاین در ژورنال علوم اعصاب گزارش دادند. حتی دکارت هم ممکن است موافق باشد: «تنها فکر خوب داشتن کافی نیست،» او نوشته است. «اصل این است که آن را خوب بکار ببریم.»

دیدگاه‌تان را بنویسید: