لرزش کل بدن

لرزش‌های خوب: کمی تکان خوردن می‌تواند چربی را بسوزاند و با دیابت بجنگد

روشی دیوانه‌وار برای بهبود سلامت‌‌تان به نظر می‌رسد – صرف کردن مقداری از وقت‌تان روی کفی که در حدود بسامد کم‌ترین رشته‌های بم دوگانه می‌لرزد. اما پژوهش اخیر نشان داده است که این می‌تواند متقاعد کننده باشد، لرزش کل بدن ممکن است برای بیماری‌های فلج مغری تا انسداد مزمن ریه مفید باشد. اکنون، مطالعه جدید روی موش‌های چاق نشان داده است که فواید متابولیک لرزش کل بدن  مانند راه رفتن روی تردمی  می‌تواند برای درمان چاقی و دیابت نوع ۲ موثر باشد.

«من فکر می‌کنم این می‌تواند بسیار امید بخش باشد،» این گفته لی براون، فیزیولوژیست ورزش دانشگاه ایالتی کالیفرنیا است که مرتبط با این مطالعه نبود. او می‌گوید، اگر چه این تاثیر کوچک هستند، پژوهشگران باید تعیین اینکه آیا این روش در انسان می‌تواند انجام شود را دنبال کنند.

ماشین‌های لرزش کل بدن یکی از امکانات اکثر سالن‌های ورزشی است، و بیشتر ورزشکاران باور دارند که این فعالیت کارآیی آنها را افزایش می‌دهد. به نظر می‌رسد این تکان‌ها مانند دیگر ورزش‌ها ماهیچه‌ها را سخت‌تر کنند. اما پژوهشگران هنوز نمی‌دانند چطور این دو را مخصوصا زمانی که برای افراد بیمار به کار برده می‌شود مقایسه کنند. بنابراین مهندس زیست پزشکی به نام مگان مک‌گی لارنس از کالج پزشکی جورجیا در استرالیا و همکارش تصمیم گرفتند یک مقایسه سر به سر بین ورزش و لرزش کل بدن انجام بدهند.

این پژوهشگران موش‌های جهش یافته مقاوم به هورمون لپتین که کنترل کننده اشتها و در نتیجه چاقی و دیابت است را آزمایش کردند. لارنس و همکارانش این حیوانات را به سه گروه تقسیم کردند. گروه اول در قفسی روی کفی که ۲۰ دقیقه در روز می‌لرزید قرار داشتند، قفس به گونه‌ای کنترل شده بود که لرزش کل بدن در این حیوانات اتفاق بیفتد. گروه دوم، روزانه ۴۵ دقیقه روی تردمیل به سرعت پیاده‌روی می‌کرند، در حالی که گروه کنترل می‌توانستند تنبل باشند و هر کاری که عشقشان کشید انجام بدهند.

بعد از ۱۲ هفته، این پژوهشگران فواید سلامتی ورزش و لرزش کل بدن را مقایسه کردند. وزن همه سه گروه از موش‌ها در طول مطالعه بیشتر شده بود، اما موش‌های گروه ورزش و لرزش نسبت به جونده‌های تنبل کمی کمتر به وزنشان افزوده شده بود. آنها همچنی چربی کمتر و ماهیچه‌های پای سخت‌تری داشتند.

موش‌های دو گروه «فعال» نشانه‌هایی از متابولیسم سالم‌تر را نشان دادند. مردمی که چاق هستند اغلب سطح بالای غیر طبیعی از انسولین دارند که تاثیرتشان پایدار است. ورزش و لرزش کل بدن سطوح انسولین را با مقداری مشابهی در موش‌ها کاهش و پاسخ‌دهی به این هورمون را افزایش می‌دهد، این گزارش امروز در اندوکریندولوژی منتشر شد. و این تیم دیگر تاثیر مثبت را کشف کرد. در بیمارانی که چاقی یا دیابت نوع ۲ دارند، چربی اغلب در کبد متراکم می‌شود، که گاهی وقت منجر به قطع عضو و حتی مرگ می‌گردد. اما موش‌هایی که روی تردمیل راه می‌رفتید یا در قفس لرزشی زندگی می‌کردند نسبت به جوندگان گروه کنترل یک سوم چربی در کبد آنها جمع شده بود.

اولین قسمتی که به نظر نمی‌رسد لرزش به سلامت آن کمک کند استخوان بود. قرار گرفتن اسکلت زیر تنش‌های معمولی موجب تحریک استخوان‌ها  برای تقویت‌شان می‌شد. اما لرزش کل بدن استخوانهای این حیوانات را قوی نمی‌کرد یا غلظت استخوانی آنها را افزایش نمی داد. لارنس گفت، «در کل، این موش‌ها سلامت استخوانی ضعیفی دارند، و کارهای ما چیزی را تغییر نداد.» با این حال او متذکر شد، که این پژوهشگران سطح افزایش یافته‌ای از استئوکلسین (هورمونی که نشان دهنده تشکیل استخوان است) را یافته‌اند. این می‌تواند به معنای این باشد که مطالعه‌های طولانی ممکن است فواید اسکلتی که در طی ۱۲ هفته ظاهر نشده است را کشف کند.

براون اشاره کرد که لرزش کل بدن فواید قلبی عروقی یا تنفسی مانند فعالیت فیزیکی فرآهم نمی آورد، و «نمی‌تواند جایگزین ورزش شود.» لارنس با این قضیه موافق است، اما اضافه می‌کند که این می‌تواند گزینه‌ای برای بسیاری از مردمی که به دلیل محدودیت‌های زمانی یا سلامتی ضعیف نمی‌توانند کار کنند باشد. «این واقعیت است که لرزش کل بدن ممکن است جایگزین ورزش زیبا باشد.» لارنس گفت. او می‌گوید، گام بعدی تطبیق رژیم لرزش برای بیماران انسانی است.

منبع ساینس

دیدگاه‌تان را بنویسید: