سیارات فراخورشیدی کپلر

صدها دنیای خارجی جدید، که بعضی از آنها بالقوه قابل سکونت هستند به فهرست کپلر اضافه شد

این کهکشان پر از دنیاهایی مانند دنیای ما است. این درس از کپلر (ماموریت ناسا برای شکار سیارات سیارات فراخورشیدی)  ۲۱۹ تا از سیاره‌های بالقوه جدید دیگری را دارد که مجموع این سیارات فراخورشیدی را به ۴۰۳۴ می‌رساند، این نتایج بر طبق تحلیل‌های بیشتر جستجوهای ۴ ساله است که در فهرست نهایی امروز منتشر شد. از نماینده‌های جدید ۱۰ تایشان اندازه‌ای نزدیک به زمین را دارند و در ناحیه قابل سکونت ستاره‌هایشان قرار دارند یعنی گستره‌ای از مدارها که آب مایع می‌تواند بر سطح آنها وجود داشته باشد. این مجموعه جدید تعداد کل سیاره‌های قابل سکونت بالفعل کشف شده به وسیله کپلر را به ۴۹ می‌رساند.

و این تنها گوشه‌ای از آسمانی است که کپلر در آن استارت زده شده است. این فهرست کامل کنونی می‌تواند اخترشناسان را در ارزیابی اینکه چگونه سیارات زمینی شکل به طرز رایجی در سراسر کهکشان ما وجود دارد کمک کند. «من واقعا هیچان زده‌ام از آنچه که مردم می‌خواهند با این فهرست انجام دهند،» این را سوزان مولالی، دانشمند پژوهگر کپلر در موسسه SETI  در کالیفرنیا،  در نشست خبری امروز در طول کنفرانس علمی Kepler & K2 در مرکز پژوهشی آمیس ناسا در مونتین ویو در کالیفرنیا گفت. همان طور که در این کنفرانس گفته شد، یک مطالعه کشف کرده است که خط جدا کننده واضحی بین سیارات صخره‌ای بزرگتر از زمین و سیارات گازی کوچکتر از نپتون وجود دارد.

بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ ، کپلر در همان گوشه‌ای از آسمان که صورت فلکی سیگنوس وجود دارد و در جایی که روشنایی حدود ۲۰۰ هزار ستاره اندازه‌گیری شده است استارت خورد. اگر هر یک از این ستاره‌ها برای یک دوره کوتاه درخشندگی داشته باشند، این می‌تواند نشانه‌‌ای از گذر سیاره از جلوی آن باشد که موجب مسدود شدن محدوده‌ نور آن شده باشد. از لیست بیش از ۴۰۰۰ نماینده کپلر از مشاهداتش، ۲۳۳۴ به عنوان سیاره‌های فراخورشیدی  به وسیله‌ آنالیز‌ها یا دیگر مشاهدات مبتنی بر زمین تایید شدند. این ماموریت برای کشف احتمالی سیارات فراخورشیدی با قابلیت‌های محدودتر در دیگر بخش‌های این آسمان ادامه می‌یابد.

یک مطالعه پیگیر که امروز توسط ستاره‌شناسی به نام بنجامین فولتن از دانشگاه هاوایی در هونولولو توصیف شد، اندازه‌های سنجیده شده‌ی دقیقی برای ۲۰۰۰ سیاره کپلر با استفاده از تلسکوپ کِک در هاوایی به دقت به دست آورد. این مطالعه دو گروه متفاوت از زنجیره‌ای از سیاره‌ها را به دست آورد: یک گروه شامل سیاره‌های با اندازه ۱.۵ برابر کوچکتر از زمین و گروه دیگر شامل سیاره‌هایی با دو برابر بزرگتر از زمین هستند، همچنین تعداد نمونه‌های بسیار کمی در بین این دو گروه قرار گرفته‌اند. فولتن و تیمش باور دارند که گروه سیاره‌های کوچکتر از سوپر صخره‌های زمینی ساخته شده‌اند، در حالی که گروه سیاره‌های بزرگتر از مینی نپتون‌های گازی تشکیل شده‌اند. او این کشفش را به مانند فهمیدن اینکه خزندگان و پستانداران در دسته‌های مجزا قرار دارند تشبیه کرد.

«این شکاف در این شعاع‌ها واقعا جالب است و از مطالعه‌های بسیار دقیق سیاره‌های کپلری قبلا کشف شده جدا از آنهایی که امروز اعلام شدند می‌آید،» این گفته ستاره‌شناسی به نام دیوید کیپینگ از دانشگاه کلمبیا است که در این مطالعه درگیر نبود.

فولتن در کنفرانس خبری گفت که تیمش باور دارد که این تقسیم‌بندی به وسیله محیطی که یک سیاره خودش را در زمان پیدایشش در آن یافته و قابلیتش برای نگهداشتن گازهای فراری چون هیدروژن بر می‌گردد. گرانش سوپر-زمین‌های کوچکتر ممکن نیست برای نگه داشتن هیدروژن کافی باشد؛ اگر سیاره نزدیک به ستاره‌اش باشد هیدروژن ممکن است از بین برود. اما اگر سیاره هیدروژن‌های بیشتری را روی سطحش نگه دارد موجب می‌شود سیاره بزرگتر شود و به عنوان یک مینی‌نپتون پایان یابد.

در جستجو برای حیات، فولتن باور دارد که بهتر است روی سوپر زمین‌ها تمرکز شود. «این امری در جستجو برای حیات است،» فولتن گفت. «این مطالعه خط تقسیم میان سیاره‌های بالقوه قابل سکونت و غیر قابل سکونت را تیزتر می‌کند.»

دیدگاه‌تان را بنویسید: