حالات چهره

حالت‌های چهره مانند ترس همه جای دنیا به یک شکل نیستند

وقتی می‌خندید، ممکن است فکر کنید که تمام آدم‌های دنیا هم مانند شما می‌خندند، اما مطالعه‌ی جدید نشان داده‌ است که بعضی از حالت‌های صورت ممکن است جهانی نباشد. در حقیقت، چندین حالت صورت – مانند ترس- که فکر می‌شد همه جا یک‌سان است در کشوری به نام پاپوآ گینهٔ نو کامل متفاوت است. یافته‌های جدید سوالات گسترده‌ای در زمینه نظریه احساسات ایجاد کرده‌اند، و ممکن است فناوری‌های در حال ظهوری چون ربات‌ها و هوش مصنوعی را که برای خواندن احساس‌های افراد طراحی شده‌اند از پایین خراب کند.

بیش از یک قرن، دانشمندان از اینکه همه انسان‌ها در تمامی نقاط زمین به یک شکل احساسات‌شان را بروز می‌دهند در شگفت بودند. سوال اساسی در این زمینه در ۱۸۷۰ با مقاله حالات احساسی در انسان و حیوان‌ها توسط چارلز داروین شروع شد. در ۱۹۶۰ پل اکمن روانشناس دانشگاه کالیفرنیا پس از آنکه بازنشسته شد این سوال را بررسی کرد. او تصاویر مختلفی از غربی‌ها با حالات صورت متفاوت با مردمی که در فرهنگ‌های منزوی شده چون پپاپوآ گینه نو زندگی می‌کردند مورد مطالعه قرار داد. خشم، شادی، نارحتی، تعجب، همه حالات صورت به نظر می‌آمد به یک شکل است و این گونه بیان شد که این‌ها پاسخ بیولوژیکی طبیعی به احساسات است.

این نتیجه برای ۵۰ سال بدون هیچ کشمکشی باقی ماند، و هنوز کتاب‌های روانشناسی و انسان‌شناسی زیادی مبتنی بر آن نوشته شده‌اند، این را جیمز راشل، روانشناسی در کالج بوستون و مولف همکار مطالعه اخیر گفت.  اما در چند دهه اخیر دانشمندان دوباره به بررسی روش‌ها و مفروضات مطالعات قبلی روی آورده‌اند.

روان‌شناس، کارلوس کریولی یکی از آنها بود. در ۲۰۱۱، او و روانشناس جوزه- میگل فرناندز-دولز، در دانشگاه خود مختار مادرید همکار بودند. آنها طرحی برای بررسی پاپوآ گینهٔ نو ریختند. کریولی برای بررسی دقیق‌تر همراه با دوست قدیمیش سرجیو جارلیو، انسان‌شناسی که در موزه آمریکایی تاریخ طبیعی شهر نیویورک مشغول به کار بود، به سواحل شرقی پاپوآ گینهٔ نو، جایی که ۶۰ هزار فرد زندگی می‌کنند سفر کرد. ساکنان این مطقه ماهیگران و باغدارانی هستند که هم از پاپوآ گینهٔ نو و هم از بیرون دنیا منزوی‌اند. کریولی و جارلیو خودشان را در بطن فرهنگ محلی این منطقه قرار دادند. آنها برای سازگاری کامل نام خانودادگی‌شان را تغییر دادند. کریولی «کالکاسکی» و جارلیو «تونوگاوا» شد. آنها ماه‌ها صرف یادگیری زبان محلی این منطقه به نام زبان کیلیویلیا کردند.

زمانی که شروع به تحقیق کردند نیاز به مترجم یا راهنمای محلی نداشتند. آنها به راحتی تصویری از ۷۲ فرد جوان بین ۹ تا ۱۵ سال را برای پژوهش‌های روان‌شناسی فراهم کردند. این پژوهشگران لیستی از تصاویر شادی، غم، عصبانی، ترس، تنفر یا گرسنگی را در اختیار نیمی از از افراد این منطقه قرار دادند و از بومیان خواستند تا هر یک از حالت‌های : شادی، غم، عصبانیت، ترس، تنفر یا گرسنگی را شناسایی کنند.

حالات چهره
یکی از جوانان بومی روستای کائولاکای کشور پاپوآ گینه نو. او تصویر شخصی که نفس نفس می‌زند را به عنوان شخصی که تهدید می‌کند شناسایی کرده است.

کریولی متوجه شد، لبخند زدن این افراد مانند بقیه افراد در غرب است. اما بسیاری از بومیان عکسی که حالت فردی با حالت اخم نشان داده شده، را حالت اخم نمی‌شناختند. بعضی‌ها می‌گفتند این حالت اخم است و بعضی‌ها می‌گفتند نیست.

کریولی مجموعه‌ای از حالت‌های صورت‌های افراد بومی این منطقه را نشان داد، و این سوال را مطرح کرد «کدام یک از این افراد به نظر می‌رسد می‌خواهد شروع به دعوا کند؟»

مطالعات کریولی واقعا شگفت انگیز است. کریولی نشان داد که تفکر اینکه همه حالات احساسی همه جا یک شکل هستند نمی‌تواند کاملا درست باشد و این وابسته به فرهنگی خاص است.

این نتایج در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است. برای خواندن بیشتر در این زمینه به این آدرس مراجعه کنید.

 

دیدگاه‌تان را بنویسید: