جد انسان

جد «مشهور» انسان ممکن است از خانواده انسان‌ها دور انداخته شود

اسکلت کاملا قابل ملاحظه‌ای که در ۲۰۱۰ به عنوان «بهترین نماینده» برای جد انسان جنس ما معرفی شد ممکن است تنها یک ادعا بوده باشد. به جای تعلق داشتن به اصل و نصب انسان‌ها، این گونه جدید جنوبی کپی سدیبا بیشتر نزدیک‌تر به دیگر انسان‌های نخستین آفریقای جنوبی که شاخه فرعی از درخت خانوادگی انسان هستند می‌باشند. این ادعا مبتنی بر تحلیل جدید از این فسیل است که هفته قبل در نشست سالانه انجمن انسان‌شناسی فیزیکی آمریکا ارائه شد.

در ۲۰۰۸، هنگامی که چندین اسکلت افراد از یک غار فرو ریخته در مالاپا در آفریقا جنوبی یافت شد، کاشف آن، دیرینه‌شناسی به نام لی برگر از دانشگاه ویتواترسرند نوشت که آنها به پر کردن شکاف کلیدی در این فسیل که ۲ تا ۳ میلیون سال پیش زمانی که بعضی از استرالوپیتکین راست قامت به اعضای اولیه نوع ما، یعنی انسان تکامل یافته‌اند کمک کرده‌اند. اما قدیمی‌ترین فسیل‌های انسان (هومو)، در ۲.۴ تا ۲.۹ میلیون سال پیش تنها به شکل ناقص و تکه و تکه یافت شده‌اند، و بیشتر آنها مربوط به انسانیان نخستینی که در آفریقا بودند می‌باشد. پژوهشگران این بحث را میزبانی می‌کنند که آیا فسیل ۳.۲ میلیون ساله‌ لوسی که جنوبی کپی عفاری یا دیگر نوع جنوبی کپی است، جد تمام انواع انسان می‌‌باشد یا خیر.

با تاریخ ۱.۹۸ میلیون ساله، جنوبی کپی سدیبا بیش از حد برای جد بودن تمام انواع انسان جوان هستند. اما برگر و همکارانش در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ در شش مقاله‌ای که در ژورنال ساینس منتشر شد، مطرح کرده بودند که با توجه به صفات انسانی فراوانی که در جنوبی کپی سدیبا از جمله در صورت، دندان و بدن آنها وجود دارد، فسیل یافت شده در مالاپا را نماینده بهتری برای جد انسان راست قامت (انسان عمودی که اولین جد آن در ۱.۸ میلیون سال پیش ظاهر شد) نسبت به لوسی یا دیگر فسیل‌های یافت شده در شرق آفریقا می‌سازد.

با این حال،در اینجا، دیرن انسان شناسی به نام بیل کیمبل از دانشگاه ایالتی آریزونا، ضربه‌هایی بر این ادعا که جنوبی کپی سدیبا ویژگی‌های انسان‌های اولیه را دارد وارد کرد. کیمبل اشاره کرد که این جمجمه متعلق به یک نوجوان حدودا هفت ساله بوده است چون جمجمه و صورت هنوز در حال رشد بودند. در تحلیل‌هایش با دیرین انسان شناسی دیگری به نام یوئل راک، به این نتیجه رسید که این کودک بیشتر مرتبط با جنوبی کپی‌های آفریقایی است که در حدود ۳ تا ۳.۲ میلیون سال پیش در جنوب آفریقا زندگی می‌کردند. و اگر فرصت زندگی بیشتری می‌یافت در بزرگسالی صفات انسانی ان تغییر می‌یافت و شبیه به جنوبی کپی‌های آفریقایی می‌شد.

برای مثال پهنای استخوان جنوبی کپی سدیبا مانند انسان‌های نخستین به نظر می‌رسد باریک باشد. اما با مطالعه فسیل دیگر جنوبی کپی‌ها مانند میمون و انسان‌های نخستین، که با بزرگ شدن فرد ویژگی‌های استخوان گونه‌ها تغییر می‌یابد. کیمبل و راک می‌توانند با نگاه کردن به صورت و جمجمه متوجه شوند چه اندازه رشد کرده است. این تشابه با جنوبی کپی آفریقایی به اندازه‌ای قابل توجه است که کیمبل فکر می‌کند جنوبی کپی سدیبا مرتبط با جنوبی کپی آفریقایی است و نه با گونه انسان نخستین. «باور نداریم که جنوبی کپی سدیبا رابطه منحصر به فردی با گونه انسان دارد..»

دیگر پژوهشگرانی که به مدت طولانی شک داشتند که جنوبی کپی سدیبا یک جد انسان نخستین است، گفته کیمبل را متقاعد کننده یافتند: «درست وسط خال»، این را دیرین انسان شناسی به نام برنارد وود از دانشگاه جرج واشنگتن و ایان ترستال از موزه آمریکایی تاریخ طبیعی در نیویورک گفتند که با کیمبل موافقند که جنوبی کپی سیدیبا مرتبط‌تر با جنوبی کپی آفریقایی است و هیچ یک از این‌های گونه‌های باستانی انسان‌های نخستین نیستند.

اما انسان دیرین شناسی به نام داریل د رویتر از دانشگاه اَی اند ام تگزاس و مولف همکار در مقاله ۲۰۱۳ برگر که به توصیف جمجمه پرداخته بود می‌گوید که او و دانشجوی کارشناسی سابقش، هنگام استفاده از روش‌های محاسباتی برای محاسبه میزان تغییر یافته مغز «نتایج متناقضی» را یافته‌اند. «من با این عقیده که تا بزرگسالی به حدی تغییرات زیاد است که این گونه را شبیه به جنوبی کپی‌های آفریقایی می‌سازد مخالفم،» رویتر پس از شندین گفته کیمبل گفت.

تنها یک راه برای یافتن اینکه شکل و شمایل جنوبی کپی سیدپا در بزرگسالی چگونه است وجود دارد، او گفت، و آن پیدا کردن راه حلی که به دقت جمجمه جنوبی کپی سدیپا را بازیابی کند است.

دیدگاه‌تان را بنویسید: