باروری

تخمدان‌های چاپ شده سه بعدی باروری در موش‌ها را بازگرداند

طرفداران چاپ سه بعدی می‌گویند که چاپ سه بعدی پتانسیل ایجاد انقلابی در پزشکی را دارد، فکر به پوست، گوش، داربست استخوان، و دریچه‌های قلب سه بعدی چاپ شده. اکنون تخمدان مصنوعی ساخته شده از ژلاتین اجازه می‌دهد موش آبستن شود و بچه‌های سالم به دنیا بیاورد. چنین تخمدان‌های مهندسی شده‌ای می‌توانند روزی به کمک بازیابی باروری در نجات یافتگان از سرطان که به وسیله رادیو یا شیمی درمانی نازا شده‌اند بیاید.

«این یک مطالعه برجسته است که پیشرفت‌های قابل توجهی در استفاده از مهندسی زیستی برای باروری بافت‌ها داشته است،» این گفته ماری زلینسکی، دانشمند باروری در موسسه مرکز پژوهش‌های پستانداران در آمریکا است که در این کار درگیر نبود.

این پژوهشگران از یک پرینتر سه بعدی با دهانکی که از آن ژلاتین، (ماده مشتق شده از کلاژن که معمولا در تخمدان پستانداران یافت می‌شود) خارج می‌شد استفاده کردند. این دانشمندان با استفاده از چاپ چندین الگو از روی هم افتادن رشته‌های ژلاتین روی اسلایدهای شیشه‌‌ای-مانند ساخته شده با تخته‌های نرد، این تخمدان را ساختند، اما در مقیاس کوچک: اندازه هر تخته فقط ۱۵ میلیمتر بود. این تیم سپس با دقت فولیکول‌های موش (ساختار حاوی تخم‌ در حال رشد که به وسیله سلول‌های تولید هورمون احاطه شده است)  را به این «تخته‌ها» اضافه کردند. این تخته‌های سخت بافته شده کسر بالایی از فولیکول‌های بازمانده را بعد از ۸ روز میزبانی می‌کنند، اثر این ویژگی به فولیکول‌ها پشتیبانی فیزیکی بهتری داشت.

این پژوهشگران سپس تخته‌های محکم بافته شده را روی موش‌های زنده آزمایش کردند. آنها سوراخ ۲ میلیمتری روی این تخته‌ها ایجاد کرده و فولیکول‌های ۴۰-۵۰ را در هر یک از آنها کاشتند و تخمدان «زیست مصنوعی» را ایجاد کردند. سپس با استفاده از عمل جراحی تخمدان‌های هفت تا از موش‌ها را خارج کرده و به جای آنها تخمدان‌های مصنوعی را قرار دادند و بخیه زدند. این تیم نشان داد که رگ‌های خونی هر موش به این تخته‌ها نفوذ می‌کند. این خون رسانی حیاتی است چون اکسیژون و غذا برای فولیکول‌ها فراهم کرده و اجازه می‌دهد هورمون‌ها به وسیله فولیکول‌ها برای به گردش در آمدن در جریان خون تولید شوند.

این پژوهشگران اجازه دادند این موش‌ها جفت گیری کنند، و سه بچه موش ماده سالم را به دنیا بیاورد، این تیم امروز در ژورنال ارتباطات نیچر گزارش داد. این موش‌ها به هنگام تولد به طور طبیعی شیر ترشح می‌کردند، که نشان می‌دهد فولیکلول‌های قرار گرفته در تخته‌ها به طور طبیعی سطوح هورمون‌ها را تولید کرده است.

این تیم امیدوار است که تخمدان‌های زیست مصنوعی مشابهی می‌تواند در بیماران انسانی برای بازیابی باروری، با استفاده از فولیکول‌های استخراج شده قبلی یا نمونه‌های اهدا شده پیاده شود. اما این راهی طولانی است. تخته‌های تخمدان برای انسان نیاز به طراحی خاص برای میزبانی رگ‌های خونی دارد چون اندازه بزرگ، یکی از چالش‌های هر بخش بدن «چاپ شده» بزرگ است، این گفته نیکولاس سیگواکس، جراحی است که روی برنامه‌های پزشکی چاپ سه بعدی در مرکز بیمارسانی لیون-سود در فرانسه کار می‌کند. «رگ‌ها اصلی‌ترین محدودیت تکه‌های بزرگ بافت‌های کارکردی چاپ شده است.» زمانی که این مشکل حل شود، چاپ اندام‌های آماده به پیاه‌سازی شده باید با زیست چاپ سه بعدی ممکن باشد، او اشاره کرد.

دیدگاه‌تان را بنویسید: