تقلب علمی

بازار داغ نوشتن و فروش مقاله‌ و پایان‌نامه

«میتونی یه پایان‌نامه برام بنویسی؟» این را زنی که تازه با اولین شماره پرواز به دانشگاه معتبر تهران آمده بود پرسید. این زن بازیگر است، وی کارشناسیش را از دانشگاه آزاد اسلامی واحد آباده استان فارس گرفته است. موضوع پایان‌نامه‌اش گیاهان خوزستانی است. شخصی که نویسنده پایان‌نامه است برای تحویل هر فصل پایان‌نامه توضیحاتی می‌دهد و می‌گوید «اگر آزمایشگاهی نباشد بیش از ۱ میلیون و هشتصد در نمی‌آید. هزینه چاپ مقاله در ژورنال‌های آی‌.اس.آی هم ۴۰۰ دلار است که به قیمت روز محاسبه می‌کنیم.»

این کارخانه یکی از سیستم‌های حقیقی در ایران است که پایان‌نامه و مقاله‌های علمی برای به دست آوردن پول و دستمزد می‌نویسند. برای این کار در اینترنت تبلیغ می‌کنند، آگهی پخش می‌کنند، و در پیاده‌روهای بیرون دانشگاه تهران با پلاکارد تبلیغات می‌کنند. این بازیگر از ستاره‌های سینمای ایران بود، یکی از دوستان دانشگاهیش نسبت به این شرکت‌ها بسیار خشمگین است- اما پاسخ خانم بازیگر سخت کوبنده و پر نیش بود. این معامله‌ها ممکن است غیر اخلاقی باشد، اما غیر قانونی نیست. در حال حاضر

قرار است پاییز امسال مجلس لایحه‌ای برای ممنوعیت این شیوه‌های غیر اخلاقی علمی تصویب کند. «اصلا زود نیست» این را جواد رحیقی مدیر مرکز چشمه‌های نور ایران گفت. وی همچنین اعتقاد دارد که این کار به تصویر علمی کشور بسیار ضرب می‌زند. سورنا ستاری معاون علم و فناوری نیز گفت: «یکی از مشکلات کشور نفت و گاز است» «ما فکر می‌کنیم همه چیز را می‌توانیم بخریم.»

این‌ها مشاغل انگلی، و روش ناسالم انجام کارها هستند.

حواد رحیقی مدیر مرکز چشمه‌های نور ایران

معلوم نیست چه تعداد از این مقاله‌ها و پایان‌نامه‌ها به دلیل ادعاهای ظاهری ساختگی گیر می‌افتند. در ۲۰۱۴، فرهنگستان علوم ایران تخمین زد که هر سال بیش از ۵۰۰ پایان‌نامه – حدود ۱۰ درصد پایان‌نامه‌های ارشد و دکتری- از دلالان خریداری می‌شود. بهزاد عطایی آشتیانی، استاد مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف برای روشن شدن این قضیه می‌گوید بیش از ۳۳۰ هزار لینک فروش مقاله به زبان فارس در جستجوی اخیر گوگل یافت شده است. او تخمین می‌زند که حداقل ۲ هزار چنین عملی در ایران وجود دارد. دانشمندان ایرانی سالانه ۳۰ هزار مقاله در مجلات معتبر بین‌المللی چاپ می‌کنند این رقم بیش از ۲۰ برابر قبل از انقلاب است. حسین آخانی زیست‌شناس دانشگاه تهران در این زمینه گفت:«این کار به دانشمندان ایرانی که تقلب نمی‌کنند آسیب بسیاری می‌زند، و ممکن است بسیاری از فرصت‌های همکاری‌های بین‌المللی را از آنها بگیرد.»

این صنعت مقاله‌نویسی ایران ریشه‌های خودش را دارد. این مشکلات ناشی از وارد شدن نمره در سیستم‌های دانشگاهی است. مخصوصا دانشگاه‌های پیام نور و آزاد که خود صد‌ها شعبه در کشور دارند بسیار از این سیستم سوی استفاده می‌کنند. یکی از دانشمندانی که این موضوع را دنبال کرده می‌گوید «بسیاری از سیاست‌مداران و دیپلمات‌ها فقط مدرک تحصیلی را از این دانشگاه‌ها می‌خواهند و کاری ندارند که آیا واقعا چیزی به دست آورده‌اند یا نه. رحیقی در این باره می‌گوید: «آنها نیاز دارند به کسانی که مقاله‌ها آی.اس.آی یا پایان‌نامه‌ها را بفروشند» داشتن مدرک پیشرفه به آنها اجازه می‌دهد تا با افراد و مشاغل مهم به خوبی ارتباط برقرار کنند، و قانونی برای مدرک بالاتر حقوق بیشتری برای کار مشابهی دریافت کنند.

شناسایی این شبح نویسندگان کار بسیار دشواری است، چون بسیاری از شرکت‌هایی که این کار را می‌کنند کارشان بسیار با کیفیت ارائه می‌دهند. نویسندگان این شرکت‌ها اغلب کارشناسانی ماهر در زمینه‌شان هستند و می‌دانند چگونه از افتادن در تله سرقت ادبی دوری کنند، حتی اگر نیاز باشد آزمایش‌های تکمیلی را نیز انجام می‌دهند.

برای مشخص‌ شدن دقیق‌تر این موضوع، یکی از اساتید دانشگاه تهران با یکی از این موسسه‌ها تماس گرفت و وانمود کرد که دانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی است. شرکت در عالم خودش بود، برای خودش تبلیغ می‌کرد و می‌گفت مقاله‌هایی را می‌نویسند که به راحتی در اشپرینگر و الزویر چاپ می‌شود.  این استاد که خودش را دانشجوی بیوشیمی معرفی کرده بود به فروشنده گفت: «اگر شما از داده‌های غیرواقعی استفاده کنید … کار شما نادرست و آنها می‌فهمند. فروشنده با نویسند‌ه‌ای متخصص در این زمینه موضوع را در میان گذاشت، تا ببیند چه باید بکند. فروشنده پاسخ داد، تضمین می‌کنیم که در ژورنال آی.اس.آی چاپ شود، هزینه‌اش ۵ میلیون‌ تومان به اضافه ۳۰ درصد ضمانت است. هزینه نهایی پس از ارزیابی‌های دقیق به شما می‌گوییم.

رحیقی از اینکه دانشمندان درگیر این معامله‌ها هستند متعجب نیست. او می‌گوید، شغل‌های علمی در ایران کمیاب هستند، و دانشجویان پس از اتمام دانشگاه‌‌شان سراغ نوشتن و فروش مقاله و پایان‌نامه می‌روند. او با بیان اینکه این‌ها مشاغل انگلی و راه ناسالم انجام کارها هستند، این سوال را مطرح کرد که آیا خریداران این مقاله‌ها واقعا سود می‌برند. او می‌پرسد «وقتی نمی‌توانید با یک پایان‌نامه خوب کار پیدا کنید، چگونه می‌خواهید با یک پایان‌نامه بد کار پیدا کنید. او پیش‌بینی می‌کند که با بهبود اقتصاد این مشکلات نیز کم رنگ می‌شوند و از بین می‌روند.

اگرچه فروشندگان مقاله‌ها سر و کله‌شان در بیرون دانشگاه تهران پیدا می‌شود، دانشمندی اینجاست که می‌گوید بیشترین مشکل در خصوص موسسه‌های عالی رده دوم است، رحیقی می‌گوید دانشگاه‌های با استاندارهای ضعیف باید داوری پایان‌نامه را قوی‌تر کنند. «باید سیستم آزمونی باشد که پایان‌نامه‌های خریداری شده از واقعی را تشخیص دهد.»

قانون پیشنهادی اگر اجرا شود باید این مشکل را قاطعانه حل کند. پیش‌نویس این لایحه توسط وزارت علوم ارائه شده است، با اینکه سرنوشت این لایحه هنوز مشخص نیست می‌توان امیدوار بود این لایحه مشکل را حل کند.

منبع: ساینس

 

دیدگاه‌تان را بنویسید: