رعد و برق

اینجا بیشتر از هر جای دیگر احتمال رعد و برق زدگی (صاعقه زدگی) شما وجود دارد

اگر نمی‌خواهید رعد و برق شما را بگیرد از فضاهای باز و اشیا بلند دوری کنید، این پیشنهادی است که دانشمندان می‌دهند. اما برای امنیت بیشتر از دریاچه مارکایبو در ونزئولا -مخصوصا وسط آن – دور شوید. داده‌های ماهواره‌ای نشان می‌دهند که در نقطه‌ای در شمال آمریکای جنوبی به وسعت یک کلیومتر مربع بیش از ۲۰۰ بار در سال برافروخته می‌شود.

رابرت هولزولث، یکی از فیزیکدانان جوی در دانشگاه واشنگتن در آمریکا و کسی که درگیر این مطالعه اخیر نبوده است می‌گوید: «دریاچه مارکایبو یکی از بزرگترین مولدهای رعد و برق در دنیا است.»

راشل آلبرت، هواشناس دانشگاه سائوپائولو در برزیل در این باره می‌گوید، این یافته‌‌ٔ تجهیزات روی ماهواره‌ای به نام «Tropical Rainfall Measuring Mission» که از از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۳مشغول به کار بود گرفته شد. گردش این سیاره هر نقطه‌ای در مسیر ۲۸ درجه شمالی (عرض جغرافیایی آتن) و ۳۸ درجه جنوبی (جنوب ملبورن، استرالیا) را پوشش می‌داد. بدین وسیله روی هر نقطه در این نوار گسترده روزانه بین ۳ تا ۶ بار حدود ۹۰ ثانیه رعد و برق را نشان می‌داد.

رعد و برق
۱۰۰ تا از پرخیزترین ناحیه‌های رعد و برق (شامل پرخیزترین ناحیه در هر قاره) در عرض جغرافیایی زیر ۳۸ درجه شمالی در طول سال‌های دی  ۱۳۷۶ و آذر ۱۳۹۲

آلبرشت و همکارانش در طی دی ۱۳۷۶ و آذر  ۱۳۹۲ ، نواحی را به چیزی حدود ۱۰ کیلومتر تقسیم و همه فلاش‌های رعد و برق را در آن نقطه گذاری کردند. سپس نواحی که بیشتر از ۵۰۰ بار در هر کیلومتر مربع در سال رعد و برق داشتند را مشخص کردند. (داده‌ها نشان می‌دهند، از آنجا که این ماهواره می‌تواند هر ناحیه را تنها ۱۰ دقیقه در هر روز مشاهده کند می‌توان محاسبه کرد که در این نواحی رعد و برق خیز سالانه بیش از ۱۰ هزار بار رعد و برق در آنها روی می‌دهد.) این پژوهشگر می‌گوید، این داده‌های که به سختی به وسیله این بررسی فضایی گردآوری شده است، تعدادی از گرایشات کلی که هواشناسان برای مدت‌های طولانی داشتند را تایید می‌کند.

به طور کلی، رعد و برق‌ها در تابستان بیشتر از زمستان است و اغلب در بین بعد از ظهر تا ۶ عصر به وقت محلی بیشتر روی می‌دهند. همچنین سرزمین‌های بالای اقیانوس‌ها رعد و برق‌‌های بیشتر دارند. این عوامل وابستگی به تفاوت دمایی میان هوا در سطح زمین و لایه‌های هوا در بالاتر از سطح زمین دارد، که باعث افزایش مقدار رطوبت هوا می‌شود و افزایش رطوبت سوختی برای طوفان‌های رعد و برقی است. با این حال استثنائاتی در این قانون کلی وجود دارد و دریاچه ماراکایبو پرخیزترین ناحیه رعد و برق در نیا به همه این سه قانون لگد می‌زند: بیشتر رعد و برق‌ها روی این دریاچه بین ساعات نیمه شب تا ۵ صبح در اواخر بهار و پاییز روی می‌دهند. ماهواره‌ها حدود ۲۳۳ فلاش رعد و برق را سالانه از ناحیه‌ای نزدیک وسط دریاچه ثبت کردند. گزارش‌های در رابطه با این قضیه ماه قبل در پژوهنامه انجمن هواشناسی آمریکا منتشر شد.

آلبرشت می‌گوید، بسیاری از نواحی رعد و برق خیز دنیا زمین‌های شیب‌دار هستند. در این زمین‌ها توده‌های هوای گرم و سرد با هم برخورد می‌کنند که می‌تواند موجب ایجاد رعد و برق شود. محققان تاکید کردند که بیشتر نواحی رعد و برق خیز هر قاره نزدیک کوه‌های شیب‌دار است. این مطمئنا برای دریاچه مارکایبو که به وسیله‌های قله‌های بلند شیب‌دار شده است درست است. برخورد میان جریان‌های بادهای سرد قله‌ها در شب و آبهای گرم دریاچه در بیش از ۲۹۷ شب سال روی می‌دهد.

استیون جی گودمن، فیزیکدان جوی اداره هواشناسی آمریکا در مریلند و مولف همکار در این مطالعه جدید می‌گوید، حداقل ۱۴ دریاچه بزرگ دیگر از جمله دریاچه ویکتوریا و تانگانیکا در آفریقا از نواحی رعد و برق خیز هستند. گرچه دریاچه مارکایبو رعد و برق خیزترین نقطه زمین است، اما آفریقای مرکزی هنوز خانه وسیعترین نواحی رعد و برق خیز دنیا با ۲۸۳ ناحیه رعد و برق خیز از ۵۰۰ ناحیه رعد و برق خیز است. است. اگرچه این مطالعه روی مناطق استوایی انجام شد، اما نواحی بالاتر از ۳۸ درجه شمالی تنها در نیمی از سال رعد و برق را تجربه می‌کنند در حالی که در نواحی استوایی  تمام سال رعد و برق‌ها روی می‌دهد، بنابراین احتمالش بسیار کم است که این مطالعه جدید نقطه‌ای از نواحی رعد و برق خیز دنیا را جا گذاشته باشد.

منبع: ساینس

دیدگاه‌تان را بنویسید: